صد و نهم : فتح هر سه را در هدايه « 1 » از القاب شمرده و گذشت در اخبار ولادت كه حكيمه خاتون به نرجس خاتون گفت : خداوند مىبخشد امشب به تو غلامى كه سيّد است در دنيا و آخرت [ و اوست فرج مؤمنان . ] در كتاب تنزيل و تحريف احمد بن محمّد سيارى روايت است كه فرمودند در آيهء شريفهء إِذا جاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَ الْفَتْحُ « 2 » : « مراد از فتح ، فتح قائم عليه السّلام است » در تفسير علىّ بن ابراهيم « 3 » مذكور است در تفسير آيهء مباركهء نَصْرٌ مِنَ اللَّهِ وَ فَتْحٌ قَرِيبٌ « 4 » كه اشاره دارد به فتح قائم عليه السّلام در دنيا . صد و دهم : فقيه شيخ طوسى در تهذيب « 5 » در باب حدّ حرم حسين عليه السّلام از محمّد بن عبد اللّه حميرى روايت كرد كه گفت : نوشتم به فقيه عليه السّلام سؤال كردم از او : آيا جايز است كه تسبيح بفرستد مرد ، به خاك قبر حسين عليه السّلام ؟ و آيا در او ، فضلى است ؟ پس جواب داد و من خواندم توقيع را و از آن نسخه كردم : « تسبيح بفرست به آن . پس نيست چيزى از تسبيح ، افضل از او و از فضل او اين است كه مسبّح ، فراموش مىكند تسبيح را و مىچرخاند آن سبحه را ، پس آن را براى او تسبيح مىنويسند . » روايت كرده از او كه نوشتم به فقيه عليه السّلام ، سؤال كردم از او : « از خاك قبر آن حضرت ، گذارده مىشود با ميّت در قبرش آيا جايز است اين يا نه ؟ » پس جواب داد و توقيع را خواندم و از آن نسخه كردم : « گذاشته مىشود با ميّت در قبرش و مخلوط كنند با حنوط او ، ان شاء اللّه . »

--> ( 1 ) . الهداية الكبرى ، ص 328 . ( 2 ) . سورهء نصر ، آيهء 1 . ( 3 ) . تفسير القمى ، ج 2 ، ص 366 . ( 4 ) . سورهء صف ، آيهء 13 . ( 5 ) . تهذيب الاحكام ، ج 6 ، صص 76 - 75 .